Wil jy see toe gaan? Nog kans vir ‘n seevakansie!!!

Originally posted on Accommodation:Struisbaai and Agulhas Akkommodasie: Struisbaai en Agulhas:

Dit is vakansietyd en Struisbaai en Agulhas se plekke is tjok en blok volbespreek vir die vakansie.

MAAR DAAR IS NOG 2 PLEKKE OOP VIR DIE WAT WIL SEE TOE GAAN!!!

Fagans is ‘n oulike 2-slaapkamer woonstel loopafsafstand van see en winkels . Daar kan 4 persone slaap. Klik op sy naam om foto’s  en volledige beskrywing te sien.Hy is beskikbaar vir 2 nagte: Saterdag en Sondgnag, 14 en 15 Desember. Gouspring. email  seegogga@gmail.com so gou as moontlik!

Greens het ‘n lieflike groot plek met slaapplek vir tot 10 mense beskikbaar. loopafstand van die see af van nou af tot 23 Des!  Hulle plekke is almal pragtig en baie smaakvol gemeubileer. Hierdie is ‘n kans wat julle nie moet misloop nie!  Klik op hulle naam om op hulle website uit te kom. Gouspring en email greensag@mweb.co.za of seegogga@gmail.com

Onthou asb om julle selfoonnr in te sit. Sekere dinge kan net…

View original 21 more words

| 2 Kommentaar

I believe I can fly

BEKKIE POSTER 001Nege jaar gelede het ek ‘n voëltjie present gekry: ‘n Blou Indiese ringnek papagaaitjie op presies te wees.

Soos alle jong voëltjies, het Bekkie ook probeer vlieg. Die probleem was dat hy dit nie kon regkry nie, want hy was gebreklik: sy  vlerke was geknip, juis sodat hy NIE  moet kan vlieg nie.

Dink ‘n bietjie aan jou eie mens-kinders. Kap jy hulle been af sodat hulle nie kan hardloop en seerkry nie? Sluit jy hulle in hulle kamer toe sodat hulle nie kan uitgaan en die wereld verken nie, en dalk in die proses verlore raak, doodgaan in motorongelukke of ander tragedies nie?

Ek het die gestremde voël baie jammer gekry. Hy het nie gevra om saam met mense in ‘n huis te woon nie, en die een ding wat ons almal so graag sou wou doen, die een ding wat hy regtig goed sou kon doen en waarvoor hy geskape is, is hom ontneem. Daarom het ek besluit om nooit ooit weer sy vlerke te knip nie.

Bekkie het na die eerste verveer stadium verander in ‘n normale voëltjie- ‘n sterk vlieër wat soos ‘n swaeltjie hoog deur die lug kon klief as hy so voel. Goed-goed, ek het hom maar verkieslik net in die huis laat rondvlieg soos hy wil, maar op gereelde basis het hy soms uitgeglip, gewoonlik as ek ook buite is, en dit dan vreeslik geniet om in die hoogste takke van ons hoë jakarandaboom te sit, oor die dak te vlieg na die boom voor op die sypaadjie, soms oor die straat na die bure se boom en soms oor die rolbalbaan tot aan die  oorkant van die agterste straat. Bekkie is nou nie die slimste ringnek wat ek al gesien het nie- hy het nooit geleer om sy eie hok oop te maak soos ander wat ek ken nie, en hy het nooit Afrikaans bemeester nie, maar hy kon darem wegkruipertjie speel en hy het beslis geweet waar sy huis is.

Bekkie bo in die bure se jakarandaboom

Bekkie bo in die bure se jakarandaboom

In die begin was ek paniekerig en het elke keer die ergste gevrees, maar met die jare het dit duidelik geword dat Bekkie nou al sy omgewing ken, dat hy weet waar sy huis is, en dat hy nie wil wegvlieg nie, maar sommer net ‘n bietjie buite wil wees en ja, bietjie aandag wil he, want as hy weer ingekom het, het hy met opgewonde geselsgeluide vir my vertel van al sy avonture. Een nag het hy selfs buite geslaap omdat ‘n kwaai bui reën geval het net toe hy wou inkom. Die heelnag het dit gestortreen, maar die volgende oggend het hy luidkeels van hom laat hoor, vroeg-vroeg die kombuis ingevlieg en die heeloggend gesit en slaap na al sy ontberinge.

Tot verlede week. Ek moes  Struisbaai tot om huise te gaan skoonmaak, toe meneertjie besluit dat dit tyd is om uit te vlieg. Hy het geskrik vir ‘n swart spreeu in die vyeboom en is om die huis en weg. Ek het geroep, maar toe ek hom nie kry nie, het ek gereël dat iemand in die huis sit sodat al die deure kan oop bly en is gou Struisbaai toe. Dit is ‘n feit dat papagaaie so twee dae lank naby hulle huis bly as hulle dalk uitkom en Bekkie ken die area.

Teruggekom, vertel die meisie my dat hy wel weer ingevlieg het, maar vir haar geskrik het en toe weer by die deur uit is voordat sy die deur kon toemaak. Ek het geroep en gesoek  , maar Bekkie was weg – ‘n hele week lank, en ek het begin glo dat hy dood is – ‘n valk het hom gevang, ‘n kat of dalk  het hy erens vasgevlieg.

Beloning is beloof, met pamflette op elke supermark en kafee muur asook oral op Facebook, maar Bekkie het soos ‘n groot speld verdwyn.

My tuinman benodig die beloning en doen navrae. Hy vind uit dat ‘n vriend van hom by die garage op die hoek gesien het hoe iemand ‘n papagaai vang  op dieselfde dag dat Bekkie weggeraak het.  Die persoon het hom blykbaar uit die boom uit natgespuit todat hy op die grond geval het en toe het hulle ‘n lap of kombers oor hom gegooi om hom te vang.

Hulle gaan wys my die huis, ek bel rond, en daar vind ek  weer my voëltjie (jippiee!)- by die bure agter my, vlerke kort geknip en doodstil van skok. ( hy is nou nog buitengewoon stil – post traumatiese stres?)

Nouja, ek is só bly en dankbaar Bekkie is weer terug! My gebede is verhoor! Ek glo ook hy sou self teruggekom het as hy nie gevang was nie. Ek kan ook nie die mense kwalik neem nie, ek sou ook ‘n papagaai probeer vang het as ek een in my boom kry.

Maar : Waarom het hulle nerens probeer navraag doen wie het ‘n mak papegaaitjie verloor nie??? Het hulle sowaar my nooit hoor roep nie? En waarom wou hulle die hele beloning he en nie ‘n derde afstaan aan die manne wat my gehelp het om hom op te spoor nie? (Die manne het dit beslis baaie meer nodig as hy. Dit kos my nou taamlik dubbeld, want reg is reg.) Ons was immers goeie kennisse en het vroeër jare baie saam gekuier? En as hy nie geweet het my voëltjie is weg nie, waarom het hy die naam”Bekkie” op hom getoets en toe geglo dat hy geen reaksie kry nie? Sowaar?

Meneer, waarom het jy hom natgespuit elke keer as hy sy harde fluite gee? Besef jy nie dat voeltjies soggens moet fluit nie – dis hulle natuur en het jy regtig nie geweet of gedink dat hy eintlik vir my, sy regte baas,  roep nie? Bekkie het my probeer antwoord as ek hom roep, maar jy het hom elke keer verskrik sodat hy nou soggens doodstil in sy boksie wegkruip ipv van om die dag toe te juig. Skaam jou! En waarom het jy dadelik sy vlerke so kort geknip?

Bekkie probeer nog vlieg, want hy hoop nog hy kan, maar land dan ongelukkig op die grond- tussen my 3 katte. Hy sal moet wag tot so April se kant wanneer hy hopelik klaar verveer het om weer te kan doen waarvoor hy geskape is : vlieg!

Posted in feeverhale en ander stories, Los opdrifsels | 9 Kommentaar

Ouma se bababoek: Brief 20. Kindgrootmaak met humor

Liewe Kinders

Sjoe ek het lanklaas geskryf. Die tyd ontbreek net.

Ek wil baie graag nog skryf oor die waarde van feeverhale, maar moet nog eers bietjie oplees.

Intussen wil ek ook skryf oor positiewe gesindheid en humor.

Liewe kinders, dit is nie aldag maklik om ouers te wees nie. Kinders kan vreeslike goed aanvang. Soos ‘n vriendin van my wat eendag in die kombuis gekom het, net betyds om te sien hoe die laaste van die dosyn eiers op die vloer stukkend gegooi word. Rondom die gemors het haar tweejarige  tweeling seuntjies met onskuldige oë gesit. Hulle soek die kuikentjie, Mamma , maar hier is dan niks!

Dan is daar my ouma wat troukoeke gebak en versier het. Sy het die koek se pragtige versiersuikerblommetjies waaraan sy ure spandeer het, in ‘n bord naby die voordeur gesit, sodat die koel luggie die blommetjies bietjie droër kan maak. Die bruid sou die middag die koek kom haal. Toe kom my ma se twee klein sussies daarop af en eet al die blommetjies op……My ouma het eers in die kamer gaan lê en huil. Toe het sy opgestaan, vir elkeen hulle straf gegee soos dit hoort, en toe maar haastig weer begin blommetjies maak….

Dit help om te onthou dat kindertjies maar net kindertjies is. Hulle verstaan die wereld nie soos ons nie. Wat ons so maklik as stout afmaak, is hulle manier om die wereld te leer ken en verstaan. Dit help om ‘n bietjie te lag oor al die katastrofes. Behou jou sin vir humor. Die wereld gaan nie sommer vergaan nie!

Hierdie koor het besluit om vir ouers ietsie te gee om oor te glimlag en bietjie ‘the joys of motherhood ‘ te besing.

 

Posted in Los opdrifsels, ouma se bababoek ( ouerleiding) | 12 Kommentaar

Tips vir ‘n seevakansie.

Originally posted on Accommodation:Struisbaai and Agulhas Akkommodasie: Struisbaai en Agulhas:

 Hierdie is my eerste poging vir die kommersiële mark. Dis egter ‘n onderwerp wat my na aan die hat lê en lesers wat ‘n vakansie hier by ons see beplan, kan gerus lees wat ek hier kwytgeraak het!

Enjoy your summer holiday!

<img src="summer holiday.jpg" alt="Summer holiday" width="300" height="200">

Happy Summer Holiday!

“We’re going where the sun shines brightly, we’re going where the sea is blue……” It is time for the great migration – to the seaside. Yes, it is almost time for the summer holidays!

Summer Holiday Tips

Here are a few tips and secrets you need to know to help you enjoy your seaside summer holiday:

Travel lightly

This valuable lesson I learned when the airways lost my luggage years ago and I had to spend…

View original 837 more words

| Tagged , , , , , | 6 Kommentaar

4 jaar

verjaardagkoek 001Gisteraand kry ek die WordPress Boodskap: Seegogga is 4 jaar oud!

Sowaar? Kan dit al so lank wees?

In hierdie 4 jaar het ek begin met al die verskillende tale wat ons praat, en toe Ma se seksboek briewe begin. Dit is later in boekvorm uitgegee.

Daar is seestories oor ons area en die storie van die Gelukkige Haai is raakgelees deur Adinda Vermaak wat ‘n leesboek vir gr 7 leerlinge saamgestel het. Sy was so goed om die haaistorie daarin  te plaas (jippie!)

Een van my vinnige prentjies op die bloggie is deur die LIG tydskrif gecopy en gepaste en geplaas( gegaps?)  sonder om my daarvoor erkenning te gee. (Jippie?)

Ek het Maankind ontdek en ‘n storietjie in haar boek ” My kort vir jou Sop” gekry.(Jippie!)

Ek het ontdek dat ons eie omgewing wonderlike goed het om oor te skryf en het selfs ‘n blog begin vir my strandplekkies. En nou en dan kry ek ‘n bespreking agv die bloggie!( Jippie!)

Na aanleiding van ‘n wenk van Toortsie, het ek begin skryf aan Ouma se bababoek briewe. Dit word die heel meeste van al my skrywes gelees. Ek hoop om in die toekoms nog inskrywings daar te maak. Daar is nog ‘n paar goed wat gese moet word. Ek  hoop net dat my eie kinders ook nog daar sal lees.

Seegogga het wonderlike blogvriende gemaak en ek geniet elke dag almal se skrywes . Al lewer ek nie baie kommentaar nie( dis ‘n nagmerrie om op ‘n selfoon foutlose kommentaar te lewer), moet jy asb weet: Jy word gelees: deur Seegogga! Julle verstom my ook met julle algemense kennis, kennis van die taal, julle wysheid en julle skryftalent. Die internet op die sel maak dit soveel lekkerder om te lees -laataand in die bed, langs die see, gou -gou in ‘n restourant, oral waar jy vir iets moet wag……

Die bloggie het my gehelp om my gedagtes te orden in ‘n tyd toe die lewe rondom my baie deurmekaar was.  Bloggietyd is bederftyd – en ons almal het bietjie bederf nodig.

Liewe Blogvriende, dankie dat julle dit alles vir my moontlik gemaak het. Eet nou maar ‘n stukkie koek vir my part ook, hoor.

Mmmm , ek sien nou vandag dat my spesiale blogmaatjie – die een waar dit alles begin het en wat my geleer blog het,  OOK 4 jr oud geword het. Baie geluk Toorts, Kameel en Bokbaaivygie!

 

 

 

 

| 18 Kommentaar

goue see in die middel van die nag

Dis laatnag. Die stormwind loei om die hoeke van die huis. Dis koud en ek sit so na as moontlik aan die kaggelvuurtjie met sy laaste stompie op. Dis winter soos dit net in die Kaap winter kan wees in Septembermaand.

Toe ontdek ek die goue see wat ek afgeneem het, April vanjaar. Soms as die wind woed, en grys kombers die aarde toemaak, is dit goed om te sien hoe kosbaar ons seeskatte is. IMG_1201IMG_1216IMG_1228

IMG_1079 IMG_0699

Posted in Die Overberg: my wereld., Los opdrifsels, Seestories | Tagged , , , , | 9 Kommentaar

Van Uitstel kom Afstel

Elke liewe dag kyk ek na my bloggie. Ek sien tot my verstomming hoe die leserstalle groei en groei – dit ten spyte van die feit dat ek 2 maande laas geskryf het.

Elke dag dink ek ek moet iets skryf. Dis nou al twee weke wat ek mik om oor ou Rusky te skryf – ons geliefde hondjie wat nie meer met ons is nie. Maar ek wil ‘n mooi foto bysit – en die foto is weg en ek het nie regtig tyd om dit te soek nie.

Ek wil graag die storie van Struisbaai se pelikaan vertel, maar ek moet eers my feite bietjie agtermekaar kry. Ek wil al jare lank die storie van Toortsie se liggie, ons eie liggie hier aan die Suidpunt van Afrika vertel, en ek hét eintlik al die navorsing gedoen en al die feite op ‘n papier neergeskryf – jarre gelede al. Die papier is nou al weg…

Ek wil nog eendag ‘n lys maak van alle oorsese skole en universiteite wat Afrikaans as vak doseer, maar…

Ek het nog ‘n hele paar goed op my lysie.

Ai, dis baie makliker om elke dag net gou na die stats te loer en te sien dat die bloggie darem nog asemhaal, selfs al ontbreek nuwe skrywes, blogs en idees. Dit raak al hoe moeiliker om te sit en te skryf!

Van uitstel kom afstel! Dis die dat ek nou vannaand sommer hier sit en bietjie nonsens skryf – net om darem iets te skryf.

Voel julle ook soms so?

Ter versagting wil ek net pleit dat ek besig is met ‘n skilpadstorie en hy ry my. Maar as dit werk, en ek hoop dit realiseer, dan sal dit wonderlik wees. en dan sal ek daaroor skryf hier op die bloggie.

En ten slotte wil ek julle sommer  hier op die Donderdagaand vertel van Louis die Laeveld leeu  wat my al heel week tickle. Hy sit mos nou die dag daar in sy strokiesprentjie in die Burger en hy gesels met sy vriend, die bobbejaan. “Het jy geweet dat mense afstammelinge van bobbejane is?” vra hy.” “Mense het uit bobbejane uit ontwikkel.”

“Ag nee!” sê die bobbejaan:” En wat het dan toe verkeerd geloop?”

 

Posted in Los opdrifsels | Tagged | 11 Kommentaar