4 jaar

verjaardagkoek 001Gisteraand kry ek die WordPress Boodskap: Seegogga is 4 jaar oud!

Sowaar? Kan dit al so lank wees?

In hierdie 4 jaar het ek begin met al die verskillende tale wat ons praat, en toe Ma se seksboek briewe begin. Dit is later in boekvorm uitgegee.

Daar is seestories oor ons area en die storie van die Gelukkige Haai is raakgelees deur Adinda Vermaak wat ‘n leesboek vir gr 7 leerlinge saamgestel het. Sy was so goed om die haaistorie daarin  te plaas (jippie!)

Een van my vinnige prentjies op die bloggie is deur die LIG tydskrif gecopy en gepaste en geplaas( gegaps?)  sonder om my daarvoor erkenning te gee. (Jippie?)

Ek het Maankind ontdek en ‘n storietjie in haar boek ” My kort vir jou Sop” gekry.(Jippie!)

Ek het ontdek dat ons eie omgewing wonderlike goed het om oor te skryf en het selfs ‘n blog begin vir my strandplekkies. En nou en dan kry ek ‘n bespreking agv die bloggie!( Jippie!)

Na aanleiding van ‘n wenk van Toortsie, het ek begin skryf aan Ouma se bababoek briewe. Dit word die heel meeste van al my skrywes gelees. Ek hoop om in die toekoms nog inskrywings daar te maak. Daar is nog ‘n paar goed wat gese moet word. Ek  hoop net dat my eie kinders ook nog daar sal lees.

Seegogga het wonderlike blogvriende gemaak en ek geniet elke dag almal se skrywes . Al lewer ek nie baie kommentaar nie( dis ‘n nagmerrie om op ‘n selfoon foutlose kommentaar te lewer), moet jy asb weet: Jy word gelees: deur Seegogga! Julle verstom my ook met julle algemense kennis, kennis van die taal, julle wysheid en julle skryftalent. Die internet op die sel maak dit soveel lekkerder om te lees -laataand in die bed, langs die see, gou -gou in ‘n restourant, oral waar jy vir iets moet wag……

Die bloggie het my gehelp om my gedagtes te orden in ‘n tyd toe die lewe rondom my baie deurmekaar was.  Bloggietyd is bederftyd – en ons almal het bietjie bederf nodig.

Liewe Blogvriende, dankie dat julle dit alles vir my moontlik gemaak het. Eet nou maar ‘n stukkie koek vir my part ook, hoor.

Mmmm , ek sien nou vandag dat my spesiale blogmaatjie – die een waar dit alles begin het en wat my geleer blog het,  OOK 4 jr oud geword het. Baie geluk Toorts, Kameel en Bokbaaivygie!

 

 

 

 

| 12 Kommentaar

goue see in die middel van die nag

Dis laatnag. Die stormwind loei om die hoeke van die huis. Dis koud en ek sit so na as moontlik aan die kaggelvuurtjie met sy laaste stompie op. Dis winter soos dit net in die Kaap winter kan wees in Septembermaand.

Toe ontdek ek die goue see wat ek afgeneem het, April vanjaar. Soms as die wind woed, en grys kombers die aarde toemaak, is dit goed om te sien hoe kosbaar ons seeskatte is. IMG_1201IMG_1216IMG_1228

IMG_1079 IMG_0699

Posted in Die Overberg: my wereld., Los opdrifsels, Seestories | Tagged , , , , | 9 Kommentaar

Van Uitstel kom Afstel

Elke liewe dag kyk ek na my bloggie. Ek sien tot my verstomming hoe die leserstalle groei en groei – dit ten spyte van die feit dat ek 2 maande laas geskryf het.

Elke dag dink ek ek moet iets skryf. Dis nou al twee weke wat ek mik om oor ou Rusky te skryf – ons geliefde hondjie wat nie meer met ons is nie. Maar ek wil ‘n mooi foto bysit – en die foto is weg en ek het nie regtig tyd om dit te soek nie.

Ek wil graag die storie van Struisbaai se pelikaan vertel, maar ek moet eers my feite bietjie agtermekaar kry. Ek wil al jare lank die storie van Toortsie se liggie, ons eie liggie hier aan die Suidpunt van Afrika vertel, en ek hét eintlik al die navorsing gedoen en al die feite op ‘n papier neergeskryf – jarre gelede al. Die papier is nou al weg…

Ek wil nog eendag ‘n lys maak van alle oorsese skole en universiteite wat Afrikaans as vak doseer, maar…

Ek het nog ‘n hele paar goed op my lysie.

Ai, dis baie makliker om elke dag net gou na die stats te loer en te sien dat die bloggie darem nog asemhaal, selfs al ontbreek nuwe skrywes, blogs en idees. Dit raak al hoe moeiliker om te sit en te skryf!

Van uitstel kom afstel! Dis die dat ek nou vannaand sommer hier sit en bietjie nonsens skryf – net om darem iets te skryf.

Voel julle ook soms so?

Ter versagting wil ek net pleit dat ek besig is met ‘n skilpadstorie en hy ry my. Maar as dit werk, en ek hoop dit realiseer, dan sal dit wonderlik wees. en dan sal ek daaroor skryf hier op die bloggie.

En ten slotte wil ek julle sommer  hier op die Donderdagaand vertel van Louis die Laeveld leeu  wat my al heel week tickle. Hy sit mos nou die dag daar in sy strokiesprentjie in die Burger en hy gesels met sy vriend, die bobbejaan. “Het jy geweet dat mense afstammelinge van bobbejane is?” vra hy.” “Mense het uit bobbejane uit ontwikkel.”

“Ag nee!” sê die bobbejaan:” En wat het dan toe verkeerd geloop?”

 

Posted in Los opdrifsels | Tagged | 11 Kommentaar

As Pappa huis toe kom


As Pappa huis toe komAs pappa huis toe kom 001

As Pappa huis toe kom

saans as die lang skadu’s op die gras kruip

en my bene moeg en stowwerig is

as die dag al lank en oud voel

soos ‘n lang vakansie en vervelig,

dan voel ek nuwe lewe bokspring 

en sing;

dan huppel ek hom tegemoet

en die wind jaag my aan.

Ek duik in sy arms in,

want nou gaan die dag begin

as Pappa huis toe kom!

Ja gelede geskryf na aanleiding van my kinders se opgewondenheid as hulle pa van die werk af gekom het en dan met hulle lekker rowwe speletjies gespeel het soos net ‘n pa kan.

Aangesien dit more Vadersdag is…..

Posted in gedigte en rympies (seestrome van verlange), Los opdrifsels | Tagged , , , , | 6 Kommentaar

Kraterstorie Troukatastrofes nr 2: Vonkel ogetjie vonkel

Dis Donderdagmiddag voor die groot dag. Later die middag moet ons 14 emmers groen loof gaan aflaai vir die saal se opmaak,maar nou is ek en my oudste eers besig om die finale afrondingswerk te doen aan die troukoek wat sy self gebak het.

Ek is besig om met ‘n lang dun kunstenaarskwassie die sjokoladeversiering aan die een kant bietjie in te verf. Die kwassie se agterkant is splinterig en gehawend , want my papagaai hou daarvan om daaraan te kou, maar die haartjiesgedeelte is mos nog reg. Die koek staan op ‘n koekstaander.

”Die koek staan nie in die middel nie!” verklaar my oudste .Sy buk vinnig vorentoe om die koek te skuif – en land met haar oog binne-in die kwassie se agterste punt. Of liewers: Die gesplinterde houtsteel van die kwassie druk met vors in haar lieflike groenerige oog in!

EINA! Haar oog is dadelik bloedbelope en BAIE seer!  Ons ry om ‘n oogkundige in die hande te kry,  maar daardie dag is daar geen oogkundige op ons dorp nie! Die sekretaresse van die oogkundige is egter baie oulik en bel ‘n oogspesialis in Kaapstad en verduidelike die noodsituasie. Die kind trou oor 1 en ‘n halwe dag, en dan moet die oog reg wees! Dié beveel aan dat ons hom in Kaapstad kom sien.  Dis meer as 2 uur se ry van ons af, dis reeds omtrent 3 .30nm en daar is eenvoudig geen tyd nie. Is daar ‘n ander plan?  Ons moet dokter toe dat sy kan kyk of daar splinters in die oog is, indien nie, kan hy oogdruppels voorskryf.

Die dokter loer met ‘n vergrootglas na haar seer ogie. Die cornea het seergekry, maar dit lyk darem nie of daar enige splinters in die oog is nie. Terug na die oogkundige se sekretaresse. Die gawe oogarts in Kaapstad, wie hy ookal mag wees, gee sowaar vir ons ‘n voorskrif van oogdruppels wat antibiotika sowel as cortisoon bevat en beveel dat sy dit elke halfuur in die oog moet gooi – o-ja, en sy moet te alle tye ‘n oogklap dra. Mmmm die oogdruppels word gegooi , maar ‘n oogklap soos ‘n seerower? Aikona!

Net toe lui die telefoon. Dis my man se werk. Ek moet nou nie skrik nie, maar hy het ‘n klein ongelukkie gehad en hulle het hom hospitaal toe geneem. Sal ek hom asseblief daar gaan haal?

By die hospitaal word die pa wat die bruid die kerk moet inneem, met ‘n rolstoel uitgestoot. Hy kan nie eintlik loop nie, want ‘n houtstomp het hom in sy been gesteek en die spier en senuwee beskadig. Hy het in die veld ‘n stuk hout opgetel , wat toe altyd ‘n pofadder was. Die slang is eenkant toe, en hy anderkant toe – en toe val hy oor die stomp….

Daardie aand sit ons gesinnetjie toe met tonne loof wat gesny en saal toe gekarwy moet word, en twee kranklikes, – die einste twee wat Saterdag moet “shine”.

Ken julle ‘n seer oog wat heelnag traan? Die voornemende bruid het nog in die nag wakker geord en gehuil omdat haar oog so pyn. Toe my pragtige kind die Vrydagoggend voor die troudag opstaan, is haar oog dik geswel en bottoe. Die vel hang sulke riwwe hier oor haar wang, asof sy ‘n boksgeveg verloor het.

Dit was tyd vir positiewe denke. ” Ons het nou gebid vir hierdie oog, en jy glo nou net hy sal more reg wees.” ” Jy sê net vir jou oog, hy  is more reg!” “Glo dit!”  Die oogklap word uitgepluk en met’n wattetjie onder word hy pliggetrou heeldag gedra tot slapenstyd. Elke halfuur word die druppels gegooi. Die oog lyk sleg, maar ons hou vol met positiewe denke.

My tannie bel. Sy het nou so gedink: as die oog nie reg is nie, gaan koop ons ‘n klomp oogklappies en plak hulle vol sequins. Dan dra ons almal die klappies en sê dis deel van die trou-uitrusting….

Daardie Vrydagaand eet ons almal lekker saam in ons restourant, my kind met oogklap en al en ons bly positief, al lyk die getuienis verdoemend. My man kan darem intussen al ‘n paar treë gee- met moeite. Ook hy moet sy been bemoedig en aanspreek.

Ek is vandag spyt dat ek nie foto’s geneem het van daardie oog en daardie been nie, want hulle het regtig baie sleg gelyk. My man het nou, 6 jaar later, steeds ‘n lelike lidteken van sy ontmoeting met die slang en die stomp en êrens op ‘n video het ons ‘n deeltjie waar my kind met oogklap en al weereens nog die ” weddingplanner” se onversadigbare lus na groen loof probeer bevredig.

Maar julle moet my glo ( en ons kon dit self byna nie glo nie!) as ek julle vertel: Toe my dogter daardie Saterdagoggend wakker word, is haar oog reg! 100%!!! Wow! Dankie liewe Vader, ons gebede is verhoor! Dis ‘n wonderwerk! My man kon haar die paadjie af begelei ( met moeite, maar nie so dat iemand dit sal agterkom nie) en my kind het geblom.

Dit was ‘n pragtige troue, al die dramas ( en loof) ten spyt.

 

 

Posted in kraters en ander skandes (humor), Los opdrifsels | 15 Kommentaar

kraterstorie 20 : troukatastrofes nr 1: Dek tafeltjie dek

Nou die dag het Kameel vertel van haar dogter se troue, en hoe die pragtige blomme wat hulle bestel het, toe by die verkeerde troue opgedaag het. Dit het my laat dink aan my eie en ook my 3 dogters se troues. Elke troue het sy eie katastrofe!

My eie troue was vol senutergende haakplekke. Eers het die dame wat die rok gemaak het, dit regtig verskriklik verbrou en op die ou einde was dit heeltemal te kort! Gelukkig het ek ‘n ma gehad wat kon toor met die naald, en deur ‘n stukkie in die middel in te las, aan die bostuk( wat gelukkig ook te kort was) en onder die belt gedeelte, kon sy die nodige lengte gee. Die los kant bostukkie het sy sommer heeltemal oorgemaak want ek het die spulletjie so bekyk en maar ekstra lap gaan koop, omdat ek geweet het ons gaan dit nodig hê.

Die troue was in ‘n markiestent in my ouers se groot seetuin op Struisbaai. Die dorpie was klein met min fasiliteite, so 33 jaar gelede, om presies te wees. Die Motel het pragtige ovaal eikehouttafels in hulle ontspanningsarea gehad, en die het my ouers lank voor die tyd met hulle gereël en bespreek vir die groot dag. Die dag voor die troue is die tafels afgelaai , en ons het dit mooi gedek- in stormwind, soos hy net op Struisbaai kan waai – julle ander Overbergers sal weet waarvan ek praat as ek sê dat die mans deur die nag kort kort moes gaan tentpenne vaskap en houtbalke onder op die seile pak om te keer dat die tent in ‘n valskerm verander.

Die volgende oggend  het die wind al sagter begin waai, en toe ek 10 vm moes trou, was dit net ‘n ligte briesie – ‘n pragtige dag – behalwe nou vir die groot katastrofe.

Eers moes my aanstaande die wittebroodskar aan die brand stoot die afdraande paadjie af.  Ons het met die vliegtuig van Johannesburg afgekom en sou met my pa se motor (waarmee hy nooit ry nie, hy hét mos sy seebakkie) met vakansie gaan. Na die karstotery en gepaardgaande senuwees, kry hy so warm dat hy sommer sy hempsmoue oprol.

Toe ons nou net mooi amper gereed is om kerk toe te vertrek, kom die Motel se vragmotor daar aangejaag. Hulle het vir ons verkeerde tafels gegee, en hulle het dit nou nodig vir ‘n ander funksie. Hulle kom hulle tafels haal en bring vir ons ander. Al die gepratery help net mooi niks, die motel laai hulle mooi eikehoutafels op en laai aaklige metaal tafeltjies af . Daar was geen tyd vir ons om iets aan die saak te doen nie, en my ouers vra my nefie en sy studentemaat om maar die troue te mis en gou die tafeltjies reg te sit voor die mense kom. Daar is min tyd oor. My aanstaande pluk sy baadjie aan en weg is almal kerk toe.

Dis toe ons uiteindelik weer by die markiestent kom, dat ons sou sien wat studente as prakties beskou: die bliktafeltjies was in ‘n lang ry in die middel van die markiestent af gepak: geen tafeldoek of blom in sig nie, en bo-op die tafeltjies was die bokse en kratte drank net so gepak vir maklike uithaal en drink!

Ek wou natuurlik iets oorkom, maar wat kan jy doen? Op die ou einde het ons tog heerlik troue gehou. Toe ons na die tyd uitgeput onspan , en my man sy baadjie uittrek, sien hy dat hy nog steeds sy opgerolde moue onder sy baadjie gehad het. In die haas het hy skoon vergeet om hulle af te rol en vas te maak voor hy sy baadjie aantrek.

Nouja, vandag 33jaar later, kan ons maar net oor alles  lag.

Ek wil nou vir Slakkelak vra om vir ons van troukatastrofes te vertel, want sy is juis so stil deesdae. Waar is jy Slakkie?

 

Posted in kraters en ander skandes (humor), Los opdrifsels, Seestories | Tagged , | 4 Kommentaar

Toortsie se liedjiespeletjie: Speel saam, dis gratis!

Toortsie het ‘n lekker speletjie uitgedink: iets plesierig en heel musikaal. Ons kan vir haar enigiets vra, en sy antwoord met ‘n gepaste liedjie.

Nou gaan ek, in opdrag van haar, dieselfde doen. Julle kan my enigiets vra, en ek gaan probeer om met ‘n liedjie te antwoord_ en meer nog, ek gaan probeer om die videotjie van Youtube by te sit, as daar so-iets oor daardie liedjie bestaan!!  Dan kan julle wat wil, sommer luister ook. Yebo, ja, yes! Maar wees tog asb genadig met julle vrae asb!

Ek nooi dus elkeen wat hier lees uit om iets te vra. Tik net jou vraag in hier by die comment venstertjie, en kyk of ek dalk vir jou met ‘n liedjie kan antwoord. As jy wil weet wat my antwoord is, moet jy net daar onder op “stel my in kennis van nuwe kommentaar” ook klik, dan sal jy ‘n e-mail kry wanneer ek  antwoord.

Dis pret! Speel saam!

Ek tag ook sommer vir Herriemerrie wat deesdae so skaars is, om saam te speel, asook Alleman.

Nou toe; Ek is reg vir julle Laat waai!

| 14 Kommentaar